Silny stres i bóle w klatce piersiowej po wyjeździe na studia — co robić?
24 września, 2026 · Psychologia ogólna · Filip Grabowski
„Mam 20 lat. Mam problem ze stresem nie wiem czy poważny, ale uniemożliwia mi on normalne funkcjonowanie. Zaczęło się rok temu odkąd wyjechałam na studia do innego miasta. Zaczęło się od tego że współlokatorzy po sobie nie sprzątali i takie błahostki zaczęły wyprowadzać mnie z równowagi. Jednak najgorsze było to, że zaczęłam miewać problemy ze snem, których nigdy wcześniej nie miałam. Mieszkałyśmy w mieszkaniu bez drzwi, więc rzeczywiście łatwo było kogoś obudzić. Tylko, że później zdarzało się że było całkowicie cicho a ja zaczęłam mieć strach tak jakby przed tym że mnie ktoś obudzi. Zostałam, zmieniłyśmy mieszkanie, nie ma żadnych problemów ze sprzątaniem, czyli tym co mnie najbardziej denerwowało. Mamy drzwi, mam własny pokój, nawet jak ktoś nie śpi to tego nie słychać bądź słychać w małym stopniu, a ja kładę się do łóżka i mam ten sam stres. W dodatku przejmuję się wszystkim, mam wahania nastrojów, nie mam ochoty się uczyć po nieprzespanej nocy, czasem potrafię cały dzień do nikogo się nie odezwać. Nigdy taka nie byłam, jeszcze ze stresu odczuwam bóle w klatce piersiowej, wiem że to od tego bo nasilają się, gdy się denerwuję. Nie wiem co robić, czy wracać do domu, gdzie pozornie jest dobrze, tylko jeśli zmienię uczelnię na tą na którą nie chciałam iść czy się nie załamię skoro i tak mój poziom stresu jest już bardzo silny? Piłam melisę, ale to nie pomaga, nie czuję się spokojniejsza. Najgorsze są te bóle, bo one pojawiają się już nawet wtedy kiedy jest dobrze i siedzę w jakiejś mało stresującej sytuacji.”
Opisuje Pani sytuację kryzysową, związaną z dużą zmianą, która nastąpiła w Pani życiu. Zmiana domu rodzinnego na zupełnie inny, studia, to mogą być powody do zmiany także w sferze psychologicznej i emocjonalnej. W takiej sytuacji nie polecam jednak rezygnacji z wymarzonych studiów, ale zadbanie o poprawę sytuacji w ramach tego, co jest teraz. Pierwszym punktem w planie naprawy samopoczucia powinno być znalezienie wsparcia u kogoś bliskiego, np. rodziny lub znajomych. Po drugie polecam skorzystanie z pomocy psychologicznej i terapii wspierającej. Także wskazana jest pomoc psychiatryczna, jako wspierająca kontakt psychologiczny. Chodzi o to, aby wyciszyć Pani zmienny nastrój i stres. Proszę pamiętać, że kryzysy życiowe są wpisane w nasze funkcjonowanie, ale dobrze jest zobaczyć w nich szansę na coś lepszego.
*pytanie publiczne zadane na znanylekarz.pl i moja odpowiedź udzielona na moim profilu
Psycholog. Od ponad 13 lat pracuje z dorosłymi — diagnoza ADHD, emocje, relacje, trudności seksualne. Studia podyplomowe z pomocy psychologicznej w obszarze seksuologii (UAM w Poznaniu). Przyjmuje w gabinecie w Krakowie i online.